Alfabenin temel ilkesi, anlamı, yazılan kelimenin ilk harfine indirgenen bir piktogram kullanmaktır. Örneğin Sami dillerinde, "ev"in sembolü olan "Beth" kelimesi, B sesini yazmak için alınmıştır. İlk alfabeler, bugün Yahudi ve Arap alfabelerinde olduğu gibi sadece sessiz harflerden oluşuyordu. Her topluluk, alfabe sistemini kendi diline göre uyarlıyor, karakterlerin dizilişini ve onların fonetik değerlerini kendi diline göre değiştiriyordu.

Yunanlılar, Sami dilinde kendileri için gereksiz gördükleri sessiz harflerden hareket ederek, kendi alfabeleri için ilk sesli harfleri geliştirdiler. Örneğin, Yunanlılar'ın kullandığı "Alfa" ve daha sonra Latinler'in kullandığı A harfi, Sami dillerinde "Aleph" diye okunan "öküz" piktogramından türetilmişti. "Aleph", gırtlaktan çıkarılan bir sessiz harfle başlıyordu. Latinler bu sessiz harfi kendi dilleri için gereksiz gördüler ve onu A gibi bir sesli harfe dönüştürdüler, Alfabenin bulunması, yazmayı ve okumayı olağanüstü kolaylaştırmıştı.