Pek çoğumuz şu anda özgür hayatlar yaşadığımızı da zannetsek de aslında pek çoğumuz kendi içsel dürtülerimizin etrafında dönüp duruyoruz. Eskiden pek çok insan hayatlarını başka birileri için yaşardı. Kölelik sistemi vardı. Şimdi ise kölelik sistemi biraz daha farklı bir noktaya geldi. Artık hayatlarımızı başkalarından ziyade kendimiz için de yaşayabiliyoruz. Ancak kendimiz için yaşadığımız bu hayatlarımız bizi çok daha tuhaf bir noktaya getirdi. 

Kendi dürtülerimizin kölesi olduk bu sefer de. Yaptıklarımızı planlarken geleceğimizi düşünürken veya bir yolda ilerlemeye çalışırken acaba kendi dürtülerimiz üzerinde ne kadar büyük bir kontrol veya hakimiyet sahibi olarak bunu yapabiliyoruz? Veya bazılarımız için geleceği planlıyor muyuz diye sorsak yeridir. Muhtemelen çok detaylı bir plan yapmamakla birlikte o plan üzerinde giderken de karşımıza çıkan tabloda kendimiz için yaptıklarımız daha çok içimizden gelen anlık dürtüleri beslemek üzere oluyor. 

Aslında insan kendi üzerinde bir hüküm sahibi olduğunu zannetse bile içinden gelen tüm o istekler, tüm o motivasyon kendi dürtüleri sayesinde geliyor ve günün sonunda kendi dürtüleri ne derse onu yapmış oluyor. Aslında bunlar insanın gerçek isteği mi yoksa insanın içinde bir insan daha mı var? Bu da enteresan bir konu tabii. Acaba günün sonunda insan nereye varacak? Belki de pek çoğumuz kendi dürtülerimizin etrafında dönüp hayatımızı bu şekilde tamamlayacağız. Belki de onlara hakim olmayı başaracağız.