Depremleri "tan­rının öfkesi" olarak görme inancı po­pülaritesini devam ettirdi. 1692'de Ja­maica'daki Port Royal depremi bu inancı daha da kuvvetlendirmişti. Çünkü bu şehir, İngilizlerin "Yeni Dünya"da yarattığı en zengin sömür­gelerden biriydi, bu ayrıcalığı da Batı Hindistan'ın korsan ve köle ticareti merkezi olarak kazanmıştı. Depremin kötü insanların yaşadığı bu bölgeyi yerle bir etmesi, tanrının onlara karşı duyduğu öfkenin bir sonucu olarak yorumlanmıştı.

1700'lü yılların ortalarına doğru or­taya daha bilimsel teoriler atılmaya başlandı. 1755 depremi, dünyanın en zengin şehirlerinden birisi olan Lizbon’u yerle bir etmeye yeterli olmuş­tu. Optimist filozofların kafaları biraz olsun karışmıştı; ve, bunu en iyi de­ğerlendiren Voltaire oldu. "Candide" adlı romanında Lizbon depremine de­ğinerek "Dünyaların en iyisi buysa, diğerlerinin nasıl olduğunu merak ediyorum doğrusu" diyerek optimist­lere laf atıyordu.