Suriye’de 1069 yılında Diyojen’in saldırısından sonra Suriye Bölgesi’nde Fatımi Devleti’ne bağlı emirlerde Fatımi Devleti’ne karşı büyük bir güvensizlik oluşmuştu. Çünkü Fatımi Devleti Diyojen’in saldırılarına karşı Suriye Bölgesi’ne yardım yollamamıştı. Suriye’deki emirler büyük bir güvensizlik içindeydi ve bu güvensizlik 1070 yılında da devam etti.

Selçuklu Devleti ise Bizans’a karşı devamlı olarak askeri mücadele içindeydi ve bu durum Suriye’de bulunan pek çok emirin Selçuklu Devleti’ne daha fazla yakınlaşmasına sebep oldu. Alp Arslan’ın gözü ise zaten Fatımi Devleti’nin üzerindeydi. Bu sebeple Suriye’de yaşanan değişimler Alp Arslan için önemli hale geliyordu. 1070 yılında Suriye’nin kuzey kısmında Halep emiri Selçuklu Devleti’ne bağlılığını bildirdi. Suriye Bölgesi’nin kuzeyi Selçuklu Devleti’ne kan dökmeden katılmış oldu.