Herhangi bir şeyi yaparken veya yapmaya çalışırken onu sevdiğiniz veya sevmediğiniz, genellikle aklınıza ne kadarı geliyor? Veya bunu ne kadar hissediyorsunuz? Ya da sevip sevmemeniz o işi yapıp yapmamanızı ne kadar etkiliyor? Bu sorular önemli. Çünkü eğer hala bir şeyi sevdiğiniz veya sevmediğiniz için yapıyorsanız hayatta disiplin denilen kavramı pek oturtamamışsınız demektir. Genellikle insanlar bir şeyi sevdikleri için yapıp sevmedikleri için yapmama eğilimindedirler. Ancak oturup da düşünerek neyi yapıp yapmayacaklarına karar verip yapılması gerekenleri yapma konusunda doğuştan gelen bir yetenek yoktur. 

Bu yetenek sonradan kazanılır ve bu insanın kendini disiplin altına soktuğu ve olgunlaştığı anlamına gelir. Artık aklını kullanmaya başladığı anlamına gelir. Bununla birlikte bir şeyleri sevdiği veya sevmediği için yapan insan hala olaylara duygusal yaklaşıyor ve tam olarak büyüyememiş demektir. İnsan büyüdükçe hayatla mücadele etmek zorunda kaldıkça bir şeyleri severek veya sevmeyerek yapma konusu anlamını yitirmeye başlar. Örneğin çalıştığınız işi sevip sevmediğinizi bir düşünün. Ya da çalıştığınız iş yerindeki insanları. Ne anlamı var? 

Nasıl olsa o işi yapmak zorundasınız ya da bir işte çalışmak zorundasınız. Tüm bu zorunlulukların altındayken sevip sevmemenin ne anlamı var? Bazı insanlar vardır, belki hoşunuza gitmiyordur. Ama sizinle aynı ortamda bulunuyorlardır. Onları sevip sevmemenizin ne anlamı var? Zaten yapacaksınız. Yapmalısınız. Ve insan yaptıkça, yapmak zorunda kaldıkça zamanla sevmek veya sevmemek gibi duyguları anlamını kaybetmeye başlar. Yaptığı şey her neyse onu yapmaya başlar. Sonrasında da belki düşünmeye başlar acaba kendisi için yapabileceği en faydalı şey nedir diye. Ve onu da yapmaya başlayabilir.