Eskiden yapılan evlerle şimdi yapılan evleri kıyasladığımız zaman arada birkaç tane temel fark görebiliriz. Bu temel farklardan en belirgin olanı inşaat teknik ve teknolojilerinin gelişmesiyle eski evlerin artık yeni evlere kıyasla çok daha alçak kalması ve yeni evlerin 30 katlı, 40 katlı kuleler halinde inşa edilebilmesi. Yani şehirleşme artık gökyüzüne doğru dikey bir yönde gerçekleşiyor. Tek bir blok binanın içinde neredeyse bir mahallede yaşayabilecek kadar insan yaşayabiliyor. Bununla birlikte aradaki ikinci fark ise eski yapılan evlere kıyasla yeni yapılan evler genel olarak baktığımızda oda sayısı ve metrekare oranı açısından daha küçükler. 

Yani yeni yapılan evler eski yapılan evlere göre daha ufak. Eski iki artı bir evler yeni yapılan iki artı bir evlere göre daha fazla metrekareye sahip. Yani insanları bildiğiniz hücrelere tıkmaya başladılar artık. Ama buna rağmen çok daha pahalı fiyatlarla evleri satmaya veya kiralamaya çalışıyorlar. Akılalmaz bir şekilde her şey tersine dönmüş vaziyette. Son derece korkunç bir halde ilerliyor. Hem evler küçülüyor, hem fiyatları artıyor. Gerçekten tuhaf bir durum. İnsanları buraya getiren yegane şeylerden birisi ise artık insanların tek başına yaşamayı tercih etmeleri oldu. 

İnsanlar tek başına yaşayınca daha az metrekareye ihtiyaç duyuyorlar ve evler de buna bağlı olarak küçülüyor. Bununla birlikte fiyat artışı da o tek bir bloğu yaptıran müteahhitin veya iş adamının maksimum kâra ulaşmak için küçük bir alana çok fazla ev sığdırıp hepsini en yüksek fiyattan satmaya çalışmasının bir sonucu. Yani çok sayıda yalnız yaşayan insanla hırslı müteahhitler bir araya gelince ortaya böyle bir manzara çıkıyor. Kuleler yükseldikçe evler küçülüyor, üstüne bir de fiyatlar artıyor. Sanki hepimizle dalga geçermişcesine eskisinden daha küçük evleri bizlere daha kalitesiz bir şekilde daha yüksek fiyata satmaya çalışıyorlar. Bakalım bu durum nasıl bir yöne doğru evrilecek?