Herhangi bir sistem ilk kez kurulduğunda genellikle yönetimle yönetilenler arasında kopukluk olması pek fazla söz konusu olmaz. Bunun iki önemli sebebi vardır. Birinci ve en önemli sebep, yeni kurulan bir şey küçük boyutlarda olduğu için genellikle yöneten kişi açısından bu küçük boyutlu şeyi detaylarıyla incelemek, detaylarıyla yönetmek ve böylece işten kopmamak daha kolay olacaktır. İkinci önemli sebep ise yeni bir şey ilk kez kurulduğunda genellikle onu kuran kişi o işlerin içinden gelen bir kişi olduğu için ve o işlerin nasıl yürüdüğünü bildiği için zaten işten de elemandan da kopuk olmaz. Ancak zaman geçtikçe ve söz konusu olan iş büyüdükçe bu saydığım iki faktörden sistem uzaklaşmaya başlar. 

Birincisi sistem ve yapılan iş büyüdüğü için yönetici açısından bu büyüyen işi detaylarıyla denetlemek ve detaylarıyla tamamen işin içinde olmak imkansızlaşmaya başlar ve kurucu kişiyle işin arasına dışarıdan alınmış yöneticiler girmeye başlayabilir. Dışarıdan alınmış yöneticilerin sayısı ne kadar fazla olursa yönetimin işten kopukluğu o kadar artmaya başlar. 

İçeriden bazı insanlar da yükseltilip yönetime getirilebilir tabii. Ancak durum böyle bile olsa içeriden gelen insanlar da yükseldikçe olayın geneline hakim olmak yerine ve bir kurucu gibi işi sahiplenmek yerine konfor alanlarını seçip işten uzaklaşmayı seçebilirler. Ve böylece yönetimlerin kaçınılmaz olarak yönettikleri şey her neyse ondan koptuklarını görebiliriz. Ve bu kaçınılmaz bir yozlaşmaya sebep olur.