Bugünkü özellikle yeni nesildeki insanların davranışlarına baktığımız zaman belki de en çok dikkatimizi çeken şey fazla rahat ve saygısız bulabileceğimiz tavırlardır. Bu fazla rahat ve saygısız bulabileceğimiz tavırların altında yatan gerçeklere baktığımız zaman ise en önemli gerçeklerden birisinin aslında yersiz ve boş yere kurulan samimiyet olduğunu görebiliyoruz. Eğer bir insanla gerek kendi menfaatleriniz uğruna, gerekse de öylesine safça bir tavırla yersiz bir samimiyet kurduğunuz zaman size karşı gelen davranışlarda büyük bir saygısızlık görme imkanınız ve ihtimaliniz oldukça yüksektir. 

Yersiz samimiyetten kastettiğim şey ise zamanı gelmemiş davranışlar, belki fazladan yapılmış bir gülümseme, belki fazla özelinizi anlatmak, zamansız ve bilmediğiniz bir insanla kurduğunuz samimiyet. Aslında o kadar samimi olmamanız gerekir ama belki o anın ortamına kendinizi kaptırarak, belki de bilinçli bir şekilde fazla samimi olmaya çalışıyorsunuz ama yersiz ve fazla kurulan bu samimiyetin de saygısızlık olarak genellikle geri dönecektir. Bugünkü dünyanın ve toplumların en büyük sorunlarından birisi de belki yersiz kurulan samimiyetlerdir.

Bu tarz yersiz kurulan samimiyetlerde ne yazık ki geri dönüş imkanı da oldukça zor olabiliyor. Çünkü o samimiyeti karşı tarafa siz verdiniz ve bunu geri döndürmeniz oldukça zorlaşıyor. Bir saygısızlık ve gevşeklik sarmalı başlıyor ve bu sarmal bir türlü bitmek bilmiyor. İşin en trajik yanı da belki de bu. Bir kere başladı mı asla durduramıyor olmanız. O yüzden en baştan itibaren bu hataya düşmemeniz ve bu sarmalın içine kendinizi sokmamanız gerekecektir. Soktuğunuz zaman bir daha çıkması gerçekten zor olabiliyor. Yersiz kurulan bir samimiyettense yalnızlık aslında uzun vadede çok daha iyi olabiliyor.