Büyüdükçe insanların hayatında belki de kaçınılmaz olarak yaşayacağı şeylerden birisi hayatı boyunca ona yakın olmuş veya en azından hayatının belli bir döneminden sonra ona yakın olmuş ailesinin, arkadaş çevresinin, akrabalarının ondan bir şekilde uzaklaşması. Ve bu uzaklaşmanın yarattığı enteresan bir boşluk hissi olacak. Bunu her insan yaşayacak. Çocukluğunuzda kaçınılmaz olarak annenize, babanıza, akrabalarınıza oldukça yakın olarak yaşarsınız. 

Çünkü onların bakımına muhtaçsınız. Büyüyüp bir okula gittiğiniz zaman eğitim hayatınız boyunca arkadaşlarınızla son derece iç içe yaşarsınız. Çünkü hayatınızın önemli bir kısmını zaten okulda geçirdiğiniz için okulda edindiğiniz arkadaşlıklar hayatınızda önemli bir yer tutmaya başlar. Ancak büyürsünüz, hayatın içine atılmaya başlarsınız ve bu sizi ailenizden uzaklaştırabilir. Büyürsünüz, eğitim hayatınız biter ve bu sizi arkadaşlarınızdan uzaklaştırabilir. 

Bunlardan kaçış yoktur. Bununla birlikte varsayalım ailenizin yanında kaldınız belli bir süre. Gün gelecek onlar vefat edecekler. Ve siz yine onlardan uzaklaşmış olacaksınız. Uzaklaşmanın kaçışı yok. Uzaklaşacaklar. Giderek daha da yalnızlaşacaksınız. Bundan kaçış yok. Arkadaşlarınız hayatın içine atılmaya başladıkça kaçınılmaz olarak sizden uzaklaşacaklar. Şansınız varsa sizden tamamen kopmayacak bir iki tane dostunuz olur. Ama böyle dostluklar edinemediyseniz herkesin gün gelecek sizden uzaklaştığını göreceksiniz. Yalnız kalmak kaçınılmaz bir durumdur. Sevdiklerimizin uzaklaşması bize yakın olan insanların bizden uzaklaşması kaçınılmaz bir manzaradır.