Bugün belki de dünya üzerinde sayfalarca dolusu teorik bilgi var. Teorik bilginin ne olduğuna baktığımız zaman herhangi bir olayı veya herhangi bir şeyi izah etmeye çalışan ve pratiğini bize anlatmaya çalışan bilgiler bütünü olarak düşünebiliriz. Teorik bilgi, aslında pratiğe giden bir ön hazırlıktır. Ve insanı pratikte yaşananlara alıştırmaya çalışır. Ancak teorik bilginin de ne yazık ki kırıldığı bazı anlar vardır. 

Teorik bilginin kırıldığı anlar ise pratikle, gerçek hayatla yüzleşilmeye başlandığı zaman ortaya çıkar. Teorik bilginin kırıldığı o an aslında bir insanın da hayatın içine girdiği an olarak karşımıza çıkar. Pratik yapmaya başladığımız zaman teorik bilginin aslında o kadar da doğru olmadığını fark ederiz. Ancak bildiğimiz tüm o teorik bilgiler içine girdiğimiz pratiği, hayatın hakikatlerini belki de daha hızlı anlamamızı sağlar. Hepsi bu. Ama teorik bilgi de her türlü pratiği izah edemediği için bazı noktalarda kırılır ve biz bu kırılma anlarında büyük zorluklar yaşayabiliriz. 

O kırılma anlarını aşmamız gerekir. Ve böylece teorik bilginin bittiğine şahitlik ederiz. Teorik bilginin bitişi ve pratiğin öğrenilmesi aslında teorik bilginin de kendi amacına ulaşılmasını sağlar. Çünkü teorik bilginin amacı aslında gerçekte var olanı izah etmeye çalışmaktır. Tabii bunu yaparken yüzde yüz başarılı olamayan teorik bilgi, pratikle birlikte kullanılmaya başlandığında kendi yanlış taraflarının elenmesi ve kendisinin son bulmasıyla birlikte aslında var oluş amacına da ulaşır ve insanın pratiği belki de daha kolay öğrenmesini sağlar.