İnsanların neden iletişim kurduklarına baktığımız zaman özellikle de günümüzde menfaat odaklı veya haz odaklı iletişimler kurduklarını görebiliyoruz. Genellikle menfaat odaklı iletişimler, menfaat bittiği anda sona erer. Haz odaklı iletişimler ise haz bittiği zaman sona erer. Dolayısıyla günümüzde kalıcı, uzun soluklu ilişkiler ya da iletişimler bulmak bu sebeplerden ötürü zorlaşıyor aslında. Ancak insanlar kendi ilişkilerinde veya iletişimlerinde sorumluluk duygularını katarlarsa bu tarz kısa süreli ilişkilerinde sonu gelmiş olur. 

Tabii sorumluluğu yerine getirebilmek öncelikle sorumluluk duygusuna sahip olmayı gerektirir, iradeli olmayı gerektirir. Bugün pek çok insanda böylesine bir irade veya sorumluluk duygusu göremiyoruz. Belki bizden önceki nesillerde bu irade ve sorumluluk duygusu daha fazlaydı. İnsanlar her türlü iletişimine daha uzun süre sahip çıkma eğilimindeydi. Özellikle evlilikler daha uzun sürüyordu. Bugün ise böyle bir sorumluluk bilinci yok ve iletişimler daha kısa sürüyor ve daha kopuk oluyor. İnsanlar diğer insanlarda odaklandıkları noktaları değiştirdikleri için yalnızlaşmaya başlıyorlar.

Oysa insanlar gerek fedakar olmak, gerekse birbirlerini bırakmamak konusunda daha sorumluluk sahibi, daha iradeli ve orta yolu bulma konusunda daha öncelikli olarak davranabilirlerdi. Bunu da seçebilirlerdi. Ancak bugün bu tarz bir seçenek pek çok insan tarafından seçilmiyor. Anlaşılan böyle bir gidişat gerçekten de belki de pek çok insan yalnız kalıncaya kadar devam edecek. Bugün genç bir insana baktığımızda yanında en kötü annesini ve babasını görebiliyorsunuz. Peki ya onlar da kalmadığında o zaman ne olacak? Ne yapacak bunca insan yalnız başına? İşte o zaman her şey değişmeye başlayacak ama iş işten geçmiş olacak. Bu olay da muhtemelen insanlar için alınacak en büyük derslerden birisi olacak.