İnsanların kurduğu sistemlere baktığımız zaman bazılarının mükemmelliği konusunda şaşmamak elde değil. Bazen insanlar o kadar harika sistemler kurabiliyorlar ki, bu sistemler dünyaya hakim olabilecek süper güç devletlere veya oldukça büyük şirketlere dönüşebiliyor. Ancak ne kadar mükemmel olursa olsun, bir sistemin kaçınılmaz olarak tıkandığı ve yozlaştığı bir nokta vardır. Ne yazık ki hiçbir şey sonsuza kadar mükemmel olamaz. Bu tıkanmanın ve yozlaşmanın en önemli sebebi ise söz konusu olan sistemin kendi döneminin şartlarında mükemmelliği yakalamış olmasına rağmen ilerleyen zamanlarda sistem içinde bulunan insanların statükocu yaklaşımları veya yetersiz vizyonları sebebiyle karşılaşılan veya ortaya çıkan yenilikleri mevcut sisteme adapte edemiyor olmalarıdır. 

Böylece mükemmel dediğimiz sistem zaman içinde çürümeye ve geriye doğru düşmeye mahkum olacaktır. Ve sistemlerin tıkanma noktası, yani o sistemi kuran veya o sistem kurulduktan sonra içinde büyüyen bireylerin kendi menfaatleri uğruna mevcut sistemin statükosunu koruma çabaları, sistemin kendisini eskimeye, çürümeye ve çöküşe doğru sürükleyecektir. 

Maalesef ki ne kadar mükemmel bir sistem kurarsak kuralım, eninde sonunda yok olmaya mahkum olacaktır. Ne yazık ki doğanın en önemli yasalarından birisi olan entropiye insanların kurduğu sistemler de yenik düşmektedir.