Hayatımızda öyle dönemler olur ki sadece ve sadece kendi yaptığımız işe odaklanmak zorunda kalırız. Belki bir hayat kurma telaşı içerisindeyizdir, belki maddiyata ulaşmaya çalışıyoruzdur, belki başka şeyler. Ancak dönüp de duruma baktığımızda sonuçta ulaştığımız yer aslında sürekli olarak bir çalışma hali içinde kendimizi bulmamız olacaktır. Veya sürekli olarak çalışma halinde kendimizi bulmasak bile günümüzün belli bir süresi ile birlikte bütün zihnimizle ve bedenimizle tamamen işe odaklanmışken kendimizi bulabiliriz. 

Sadece işe odaklanmışken kendimizi bulabiliriz. Öyle ki bütün günlük planlarımızı, tanıştığımız insanları, konuşmalarımızı, her şeyimizi o yaptığımız işe göre ayarlamaya başlayabiliriz. Bazen yaptığımız iş hayatımızın ta kendisi olur eğer özellikle hayat kuruyorsak kendimize, daha fazlasını istiyorsak veya en azından şartlarımızın daha insani hale gelmesini istiyorsak bunu yaparız. Hayat ne yazık ki o kadar da kolay değil. 

Bazen sadece işe odaklanmamız gerekebiliyor. Ne yazık ki hayat o kadar da kolay değil. Zor aslında. Ve bu zorluk yüzünden bazen sadece işe odaklanmamız gerekebilir. Geri kalan her şeyi bir kenara bırakıp sadece işe odaklanmamız gerekebilir. Belki aylar, belki yıllar sürer bu ama bunu yapmamız gerekir ve yaparız. Eğer yapmazsak da başka türlü sonuçlara katlanırız.