Monotonluk dediğimiz şey, gerek sosyal medyanın bizlere verdiği mesajlar, gerekse de popüler kültürün bizlere verdiği mesajlarla olaya baktığımız zaman olumsuz bir kavram olarak algılanabilmektedir. Monotonluk aynı zamanda sürekli çeşitlilik isteyen insan doğası açısından da aslında olumsuz denebilecek bir durumdur ve insan doğasına bir yönüyle aykırıdır. Bununla birlikte monotonluğun iki çeşit potansiyeli olduğu söylenebilir. Bunlardan birisi insanın gelişimini durduran bir potansiyeli olmasıdır. Çünkü sürekli aynı şeyi yapan bir insan eğer bu aynı şeyi yapma eylemi sırasında kendini geliştirecek aktivitelerden kaçarsa, monotonluğu o insan için giderek büyüyen bir konfor alanı ve bataklığa dönüşebilir.

Peki ya insan monotonluğunu kendini geliştirecek aktiviteler için kullanırsa? İşte monotonluğun olumlu yanı diyebileceğimiz yüzü tam olarak burada başlıyor. Mesela her gün günde bir veya iki saatinizi sizin için gerekli bir konuda kendinizi geliştirmek, okuma yapmak veya çalışmak için harcadığınızı düşünün. En azından her gün olmasa bile haftanın beş ya da altı günü bunu yaptığınızı düşünün. Bunu müthiş bir monotonlukla ve disiplinle devam ettirirseniz, geleceğiniz noktada aslında kendinizi geliştirmiş ve monotonluğu doğru bir şekilde kullanmış olursunuz.

Bu yönüyle bakıldığı zaman monotonluk aslında insanın kendini geliştirmesi için olmazsa olmaz faktörlerden bir tanesidir. Düzenli bir hayata sahip olabilmek ve her gün herhangi bir şeyi bir veya iki saat yapabilme imkanına sahip olmak oldukça önemli bir imkandır aslında. Bu imkana sahip olmak zaten doğru kullanıldığı zaman bir bireyin kendini geliştirmesi açısından önemli bir başlangıç sağlamaktadır. Bu imkana sahip olamamak ve hayatın zorluklarına karşı durmadan verilen ve insanın hayatının düzenini bozan yaşam mücadelesi ise aslında bireyin kendisini geliştirmesinde ve hayatta bulunduğu konumu değiştirmesinde karşısına çıkan en büyük engellerden bir tanesidir. Bazı insanlar bütün gün çalışmak zorunda kalabilirler. Ya da hayatlarında bir düzen kuramazlar. Bazı insanlar ise bütün gün çalışmak zorunda kalmazlar ve bütün gün çalışmak zorunda kalmayan bu insanlar kendi monotonluklarını doğru kullandıklarında kendilerini geliştirme imkanına sahip olabilirler.