Herhangi bir toplulukta insanlar kendi geçmişlerini özlemle anıyor ve geçmişi yüceltiliyorsa aslında o toplumda kötü günler yaşanıyormuş demektir. Ancak burada şöyle bir tezat söz konusudur. Sizi o anki mevcut kötü günlerinize getiren, sizi o kötü günlerinizi yaşatan şey zaten geçmişin kendisidir. Geçmişte yapılanlar sizin kötü günler yaşamanıza sebep olmuştur. Ancak o hatalar yapılırken zor olmayan şartlar özlemle anılmaya başlar.

Ancak özlemle anılan bir geçmiş sizi hem kötü günlerden kurtaramaz hem de kötü günlerden kurtulsanız bile tekrar onun kötü günlerinin içine düşmenize sebep olabilir. Bu sebepten dolayı kötü günlerde insan geçmişini arasa ve geçmişinin güzel yanlarını düşünse de aslında yapması gereken şey her zaman ileriye bakmaya devam etmektir. Çünkü sorunların çözümü geçmişte değil, her zaman için gelecekte bulunacaktır.

Sizin geçmişe bakmanız değil, geleceğe yönelik yaptığınız doğru hamleler o günkü sorunlarınızdan sizi çıkaracaktır. Geçmiş günleri anmak ve özellikle bunu kötü zamanlarda yapmak asla size çözüm getirmez. Aksine sorunlarınızın gün geçtikçe daha çok büyümesine sebep olur. Çünkü geçmişi anmak sizi çözüme dayalı bir şekilde düşündürmeyecek ve harekete geçirmeyecektir. Çözüm ve harekete geçme için geleceği düşünmek ve geleceğe yönelik hamleler yapmak önemlidir.