Bir insanın verdiği mesajları toplum içerisinde iki şekilde incelersek, karşımıza ilk olarak sözlü iletişim, ikinci olarak ise sözsüz iletişim çıkacaktır. Sözlü iletişim yani konuşarak bir şeyleri anlatmak hepimizin bildiği gibi konuşmaktır yani. Bir de konuşmadan bir şeyleri anlatabilmek vardır ki bu aslında bireyin kontrol etmekte zorlandığı bir iletişim şeklidir. Örneğin bir birey sözleriyle yalan konuşabilir. Ama duruşunu, belki beden dilini, belki başka türlü kontrol edemediği unsurları üzerinde bir yalan söyleyemez. En azından pek çok insan bunu yapamaz.

İnsan kendisini zaten dışarıdan görmeyen bir canlı olduğu için nasıl bir duruş sergilediği hakkında net bir fikir sahibi olamaz genellikle. Konuşmadan bir şeyler anlatmak ise aslında dışarıdan görünüşümüzle, her şeyimizle insanlara verdiğimiz mesajlarla ilgilidir. Eğer kendimizi geliştirip, bu konudaki farkındalığımızı da yükseltip, yani dışarıdan nasıl gözüktüğümüzün farkına iyice varıp, bir de bu görüntü üzerinde kontrol sağlarsak, işte o zaman konuşmadan iletişim kurmaya başlamış oluruz. 

Bugün sosyal medya bile aslında konuşmadan kurulan iletişimin bir parçasıdır. Tabii sosyal medya çok kolay süslenebilir ve yalanla maruz kalabilir. Yine de sosyal medyada var olan bütün bu ögeler bir şekilde insanlar tarafından değerlendirilebilir. İşte konuşmadan iletişim kurmak aslında pek çok insanın tam olarak beceremediği ve becerebilen insanlarınsa sayısının az olduğu bir iletişim şeklidir.