Plansızlığın en büyük göstergelerinden birisi bazen bir işin işte öğrenilmek zorunda kalmasıdır. Hiçbir hazırlık olmadan, hiçbir ön araştırma olmadan bir bireyin bir işin içine atılarak o işi işin içinde öğrenmeye çalışması büyük bir plansızlık göstergesidir aslında. Tabii burada çıraklık ve yardımcılık kavramlarını bir kenara bırakıyorum. Çünkü bir çırak bir işi işte öğrenirken başında o işin ustası olan insanlar vardır ve aslında çırak işi işte öğrenmez. 

İşi işin içindeki ustaları izleyerek onların dediklerini yaparak öğrenir. Oysaki işi işte öğrenmek ise başında hiçbir usta olmadan, hiçbir birikişi olmadan ve hiçbir şekilde ön bilgilendirme veya eğitim olmadan bir bireyin işin içine fırlatılması olayıdır. Ve bu büyük plansızlık göstergesi aynı zamanda söz konusu olan işin de son derece olumsuz bir şekilde devam etmesine sebep olacaktır. 

Çünkü bir birey işi işte öğrenirken öyle saçma, öyle büyük, öyle problemli hatalar yapar ki iş iş olmaktan çıkıp tam bir trajikomedi filmine dönmeye başlar. Bu yüzden bir işin iş sırasında öğrenilmesi eğer söz konusu olan konu çıraklık veya yardımcılık yapmak değilse hiç uygun değildir.