İnsan yaşarken pek fark etmese de aslında vücudu doğadaki diğer canlılara göre son derece hassas bir canlı. Herhangi bir düşme anında bir tarafı hemen incinebiliyor. Parmağını kesebiliyor, kolunu bacağını kesebiliyor. Bir darbe anında sarsılabiliyor. Aslında kolayca hayatını kaybedebilme potansiyeline sahip ve doğadaki diğer canlılara göre gerek bağışıklık sistemi, gerek dayanıklılığı daha düşük bir canlı insan. Ve bu da insan vücudunun ne kadar hassas olabileceğini bize gösteriyor. 

Doğadaki bir ayıyı düşünün veya bir aslanı. Bütün o zor koşullara rağmen soğuğa, sıcağa rağmen belki de günlerce aç kalmaya rağmen ya da birbirleriyle giriştikleri dövüşlere, kavgalara rağmen, yaralanmalara rağmen pek çoğu yaşamaya devam edebiliyor. İnsanda ise böyle bir durum pek fazla söz konusu değil. 

Tıp biliminin gelişmediği eski zamanlarda bile bir insanın kolu kırıldığı zaman ölme tehlikesiyle karşı karşıya kalabiliyordu birkaç gün içerisinde. Bugün tıp bilimi sayesinde belki de hassas olduğumuzu unutuyoruz ama insan gerçekten de hassas olmaya müsait bir canlı. Bir dönem insanların ortalama yaşam süresi sadece kırk seneydi. Sadece bundan birkaç yüzyıl önce böyleydi.