İnsan hafızasının çok büyük bir kapasiteye sahip olduğunu, aslında insanların gördüğü, duyduğu, hissettiği, kokladığı, algılayabildiği her şeyi bir şekilde kaydettiğini ve bunca kaydı aklında tutabildiğini söyleyebiliriz. Ancak aklımızın bir köşesinde olan şeyleri bazen çağırabiliriz, bazen çağıramayız. İşte burada aslında çağırabildiğimiz şeyleri, yani hatırlayabildiğimiz şeyleri üç gruba ayırırsak karşımıza şunlar çıkacaktır. Ya işimize yarayan şeyler aklımızda kalacaktır veya yarayacağını düşündüğümüz şeyler aklımızda kalacaktır. 

Ya kullanıyor olduğumuz şeyler aklımızda kalacaktır veyahut da uzun zaman boyunca yaptığımız, etkileşimde bulunduğumuz şeyler aklımızda kalacaktır. İşimize yarayacağını düşündüğümüz şeyleri hatırlamamız aslında bizim bakış açımızla ilgilidir. Aslında gelecekte ne görüyorsak kendimizle ilgili veya o an için ne yapıyorsak onların ileride işimize yarayacağını düşünüp veya şu anda işimize yaradığını düşünüp aklımızda tutma eğiliminde olabiliriz. Bu bizim bakış açımızla ve vizyonumuzla ilgili olan bir durumdur. Kullanıyor olduğumuz şeylere gelecek olursak ise, örneğin kendi konuştuğunuz dilde var olan kelimeleri günlük hayatımızda kullandığınız için o kelimeleri ve o kelimelerin anlamlarını aklımızda tutmanız kolaylaşır. 

Ama konuşmadığınız bir dilde ezber yapmaya çalıştığınız zaman kelime ezberinde zorlanabilirsiniz. Çünkü o kelimeleri aslında o kadar da çok kullanmıyorsunuzdur. Üçüncü gruba gelecek olursak ve uzun süre etkileşimde bulunduğumuz şeyleri aklımızda tutup tutamayacağımızı düşünürsek karşımıza çıkan tabloda, eğer bir şeyi yıllarca veya en azından aylar boyunca yaptıysanız bir süre sonra onu zaten unutamaz hale geleceksinizdir. Belki de yıllar boyunca yapmasanız bile unutamaz hale geleceksinizdir. Aslında insan kabaca bu üç sebepten dolayı bir şeyleri hatırlar ya da unutur.