Yalnızlık kavramı bazen gerçekten etrafınızda kimsenin olmaması ile ilgilidir. Bazen ise etrafınızda bir sürü insan olsa bile sizi anlayacak kimse olmadığı için kendinizi yalnız hissedebilirsiniz. Bazen ise gerçekten de herkes gibisinizdir ve yalnız olmayabilirsiniz ama günün sonuna geldiğinizde aslında yalnız olduğumuzu bir kez daha görebiliriz. Bunun sebebi ise hayatta yaptığımız hatalar, çektiğimiz acılar ve bunlar gibi pek çok şeyle aslında yalnız yüzleşecek olmamızdır. Pek çok insan mutlu anlarımızda yanımızda olabilirler ama söz konusu olan şey zorluklarla yüzleşmek veya onlarla mücadele etmek olduğunda aslında yanımızda kimsenin olmadığını veya olmayacağını görebilirsiniz. 

Veya çok daha gerçekçi bir şekilde olaya bakmak gerekirse, gün geldiğinde, ölüm kapınızı çaldığında, ölüme birlikte sizinle gidecek birisini bulamayabilirsiniz. Birisiyle aynı anda ölseniz bile öldüğünüz zaman öteki taraf diye bir şey varsa eğer muhtemelen o kişi sizinle oraya gelmeyecektir. Belki ölümden sonra yanınızdaki bütün insanlar anlamını yitirecektir. Bugünün sonuna geldiğimizde her halükarda aslında yapayalnız kalacaksınızdır. Ve yapayalnız kaldığınız zaman da aslında günün sonunda insanın yine yalnız olduğu ortaya çıkacaktır. Hiçbir acı, hiçbir üzüntü sizi yalnız bırakamasa bile sonunda ölüm sizi yalnız bırakacaktır. Doğarken yalnız olduğunuz gibi veya yalnız doğduğunuz gibi ölürken de yalnız öleceksiniz aslında. 

Yanınızda bir eşinizin olması öldükten sonra belki de hiçbir anlam ifade etmeyecektir. Bütün bu arkadaşlar, bütün bu insanlar belki de sadece bu dünyada kalacaktır. Onlar sizinle belki de gelmeyecektir ki muhtemelen de zaten gelmeyecekler. Ya da bir hastalıkla mücadele etmeye başladığınızda kimse sizin hastalığınızla sizin için mücadele etmeyecektir, doktorlar sadece tedavi öndrirler ama o tedaviyi uygulayacak olan yine siz olacaksınız, tabi ameliyatlar hariç. Bu zorluklarla siz baş başa kalacaksınız. Günün sonunda ister ölüm olsun, ister zorluk olsun, yalnız kalacaksınız bütün bunlara karşı.