Gün içinde pek çoğumuz kendimizi uykulu veya halsiz hissedebiliriz. Aslında bunun en büyük sebebi uykudan hala tam olarak uyanamamış olmamızdır. Belki zihinsel olarak uykudan uyanabildik ama biyolojik olarak hala uykudan uyanamadık. Hala uykudaki gibi belki organlarımız bir kısmı çalışıyor. Belki hala uykudaki gibi nefes alıyoruz. Aslında kendimizi uykuda hissediyoruz. Veya tam tersi, belki vücudumuz uyandı ama zihnimiz uyanamadı. 

Sonuca dönüp baktığımız zaman ise bazen vücudumuz uyuduğu uykudan bir türlü uyanamaz ve gün içinde uyku hali başlar. Bu yüzden kendimizi aslında gün içinde bir kere değil, iki kere uyandırmamız gerekir. Bazen bu uyku halinden çıkmak için kendimizi birazcık zorlamamız yeterli olacaktır. 

Uykuya dalmak yerine kendimizi o anda zorlamaya başlasak, uyanık kalmaya çalışsak muhtemelen vücudumuz hareket etmek için daha fazla kan pompalayacak, daha fazla enerji üretecek ve uyku halinden çıkacağız. Ancak bazense uykuya karşı koyamayıp, uyuya da kalabiliriz. Gün içinde uyku hali aslında günümüzde çalışan pek çok insanın yaşadığı bir şey. Enerji hepimize yetmiyor aslında. Uykumuz da hepimize yetmiyor.