Bir insanın hayatta sahip olduğu en feci rakipler kimdir diye baktığımız zaman veya nedir diye sorguladığımız zaman aslında bunun sadece başka insanlar olmadığını görebiliriz. Öncelik sırasına koyarsak bir insanın en büyük rakibi önce kendisidir. Ondan sonra başka insanlardır. Bu rakipler arasında da en çok zarar verenleri ve en zor mücadele edilenleri görünmez olanlardır. Görünmez olan rakiplerimizin kim veya ne olduğunu anlayamayız, bilemeyiz ama günün sonunda bize zarar verebilen, bizi yıpratabilen rakiplerimizdir. 

Bu rakiplerimizden kendimizden olanlara örnek verecek olursak, örneğin kendi içimizde bulunan tembellik aslında bizim en büyük rakiplerimizden bir tanesidir. Tembelliği göremeyiz, duyamayız ama içimizdeki tembellik bize uzun vadede zarar verecektir. Ya da örneğin konfor. Konfor alanı bizim için en büyük rakiptir aslında. Bu şekilde baktığımız zaman konfor alanının bizler açısından son derece büyük bir rakip olduğunu, bizi nasıl yavaş yavaş çürüttüğünü ancak derin düşünerek anlayabiliriz. Ama konforu yaşarken onun bizim aslında rakibimiz olduğunu, düşmanımız olduğunu göremeyiz. Bu ve bunun gibi içsel faktörlerimiz bizim görünmez düşmanlarımızdır aslında. Veya diğer insanlardan düşmanlara bakacak olursak, başka insanlardan göremediğimiz rakipler bizler için son derece mücadele edilmesi zor insanlar olacaklardır. 

Örneğin arkamızdan iş çevirenler. Onları göremeyiz. Onların o an arkamızdan iş çevirdiğini anlayamayabiliriz. Ama bunu yapıyorlardır. Ve bizim için görünmez rakiplerdirler. Ve görünmez olan genellikle ya yenilmez olur ya da yenilmesi en zor olandır. Herhangi bir mücadelede ya da savaşta göze görünmeyen genellikle üstünlüğü ele alır. Bugünkü pek çok teknolojik savaş uçağına bakarsanız pek çoğunun görünmezlik özelliğinin olduğunu fark edebilirsiniz. Aynı şekilde bazı savaş gemilerinde de görünmezlik özelliği kullanılıyor. Dolayısıyla görünmezlik aslında son derece etkili bir silaha dönüştürülebiliyor.