İnsanın hayattaki en büyük anlama çabalarından birisi ve bu çabada kullandığı yöntem, aynı zamanda günümüzde bilimsel olarak olaylara yaklaşmaya çalışmak ve bu bilimi yaparken de ulaşılmaya çalışılan araştırma sonucu genellemeye çalışmaktır. Örneğin tavukları araştıran bir insan, tüm tavuklar beyazdır diye bir hipotez ortaya attığında buradan anlıyoruz ki bir genelleme yapılmış ve bu genelleme sonucunda tavuklar tarif edilmiş. Ancak bu böyle olmayabilir. 

Belki ilerleyen günlerde başka türlü bir tavuk canlısı görülebilir. Belki siyah bir tavuk bulacaklar. O zaman bu önerme çökecek ve yerine tüm tavuklar siyah ve beyazdır gibi bir önerme gelecek. Ancak genelleme çabası bitmeyecek. Çünkü genelleme yapmak her seferinde herhangi bir şeyi yeniden anlamaya çalışmamızı engeller. Genelleme yapmak aslında bir şeyleri daha kolay anlayabilmemizi sağlar. Bu yüzden aslında genelleme tercih edilen bir şeydir. 

Herhangi bir şeye her seferinde baktığınızda bütün o araştırma ve öğrenme süreçlerini yeniden yapacağınıza bir kere yapıp ardından bir genelleme koyup konuyu kapatmak en kolayı diyebiliriz aslında. Genelleme çabası insanın kolaya kaçma ve zaman kazanma isteğinin bir sonucu olarak ortaya çıkar aslında. Ve bu kolaya kaçma isteği ile bulunan doneler bazen yanlış olsa da bazen doğru da olabilir.