Geleceğin dünyasına baktığımız zaman, insanlığın nüfusunun genel olarak hala az da olsa artmaya devam ettiğini görebiliyoruz. Bu artış hızı, geçmişe kıyasla daha düşük tabii ama artmaya devam ediyor. Ancak bazı ülkelere baktığımız zaman ise, nüfus artış hızının artmadığını, aksine düşüş yönüne doğru azaldığını görüyoruz. Yani ortada bir nüfus artışı kalmamış vaziyette, artık azalmaya geçmiş durumda. Mesela Japonya ya da Güney Kore gibi ülkeler bu duruma örnek olarak gösterilebiliyor. Bununla birlikte, nüfusu az da olsa artmaya devam eden ülkeler ise bazı Afrika ülkeleri veya bazı Arap ülkeleri olarak gösterilebiliyor. Dünyanın büyük bir kısmında nüfus azalıyor, ufak bir kısmında ise nüfus hala artmaya devam ediyor. Az da olsa artmaya devam ediyor.

İşte böyle bir durumda dünyanın büyük bir kısmı için aslında yalnızlığın, kendiliğinden ortaya çıkacağını söyleyebiliriz. Bir düşünsenize, Japonya'da ya da Güney Kore'de veya Avrupa'da herhangi bir ülkede bu tarihlerde doğan bir çocuk, ya da bugünümüze yakın tarihlerde doğan bir çocuk, büyüdükçe kendi yaş grubunda olan insanların ne kadar az sayıda olduğunu fark etmeye başlayacak. Bu gerçekten oldukça kötü bir durum. İnsanlar kendiliğinden yalnızlaşacaklar. Bir zamanlar kalabalık olan bütün okul bahçeleri, çocuk parkları veya çocuklar için yapılmış her şey giderek daha küçük, daha boş ve daha sakin bir hale gelecek.

Bu aslında dünyada tek başına kalmak gibi bir şey. Çünkü sizden yaşlı olan insanlarla genellikle oturup konuşacağınız veya yapabileceğiniz bir aktivite yoktur. Bu yalnızlık durumu aslında geleceğin dünyasının da bir göstergesi. İnsanlar sadece teknoloji veya yeni zihniyetler yüzünden değil, nüfus azalması yüzünden de giderek daha da yalnızlaşacaklar. Düşünsenize, o kadar gelişmiş veya yol almış bir medeniyetin sırf nüfus azalması yüzünden çöküşe uğraması çok trajik değil mi? Ne bir savaş ne de bir yıkım, sadece nüfus azalması, o medeniyetin çöküşüne doğru yol almasına sebep oluyor. Oldukça kötü bir durum.