Bir insanın hayatı boyunca, özellikle de gençlik yıllarında bir şeyleri düşünmesi için pek çok zamanı olabilir. Eğer bir istisna değilseniz veya genç yaşınızda çalışmak zorunda kalmadıysanız, bir şeyleri düşünmek için bol bol vaktiniz olacaktır. Ama işin kötü yanı ise, insan gençliğinde bir şeyleri düşünecek kadar çok şey yaşamamıştır genellikle. Yine söylüyorum, bir istisna değilseniz. Bu sebepten dolayı insan genç yaşlarında pek fazla düşünmez. 

Ama yaşı ilerledikçe, yaşadığı şeyler onun için düşünecek bir şeyler oluşturur. Bilgisi artar, tecrübesi artar. Ancak durum bu noktaya geldiği zaman ise, kötü olan taraf artık düşünecek zamanın da pek fazla kalmamış olmasıdır. Çünkü bir insan için artık o yaşa geldiğinde sorumlulukları vardır. Çalışması gerekir, para kazanması gerekir, hayatta kalmak için mücadele vermesi gerekir. Pek çok şey için çabalaması gerekir ve bu zamanını alır, enerjiyi sana alır. Bu da onun için düşünecek zamanın ve enerjinin pek fazla kalmadığı anlamına gelir.

İnsan esas bu yaşlarda düşünmelidir ama düşünemez. Çünkü aklı gitmiştir bir kere, zamana gitmiştir, enerjisi gitmiştir. Ve düşünecek pek fazla zamanı olmadığı için, enerjisi olmadığı için düşünemez de. Düşünebileceği onca zaman varken işte aslında akla düşünecek bir şey de yoktur ve bu yüzden de düşünmez. Sonuç olarak insan büyüdükçe daha çok şey düşünmesi gereken zamana gelir ama o zamanda düşünecek bir zamanı kalmıyor hayatta.