Hayatın bizlere sunduğu en büyük ve tamamlanması en zor durumlardan bir tanesi, coşku sahibi olmak ve imkan sahibi olmak arasındaki birlikteliğin bir türlü buluşamıyor olmasıdır aslında. Bu ikisinin buluşması gerçekten de son derece zor olabilir. Peki bunun sebebi ne olabilir? Hemen bir örnekle açıklayalım. Gençlik yıllarınızı bir düşünün. O yıllarda hayata karşı daha cahil, daha enerjik ve daha potansiyel doluydunuz. Ancak hayata karşı tecrübeniz, bir başarınız, birikiminiz veya belgelendirebildiğiniz yetenekleriniz olmadığı için bu potansiyelinizi, coşkunuzu ve hayallerinizi gerçeğe dönüştüremiyordunuz. 

Gençliğinizin, tecrübesizliğinizin ve cahilliğinizin yarattığı hayalleri ve coşkuyu gerçeğe dönüştürebilecek imkanlara sahip değildiniz. Zaman geçti ve büyüdünüz. Büyüdükçe çalışmak zorunda kaldınız, çabaladınız, hayatta bir yerlere geldiniz. Hayatı öğrendiniz bir şekilde. Yeteneklerinizi belgeleyebildiniz, potansiyelinizi iyi ya da kötü bir şekilde gerçekleştirdiniz. Ama bütün bu yol sizin coşkunuzu, cehaletinizi, enerjinizi götürdü aslında ve bu sefer de imkanlarınız varken coşkunuz ortadan kalkmış oldu. İnsan büyüdükçe ve hayatın içine daldıkça, hayatta yüzleştiği tüm o realiteleri aslında onun içinden coşkusunu, hayallerini, cesaretini alıp götürür. 

Belki cesaretini alıp götürmez ama azaltacağı kesindir. Enerjisini de alıp götürür. Çünkü insanın yaşı ilerlemiştir ve artık çabalamaktan, çalışmaktan da yorulmaya başlamıştır. Ne yazık ki hayatın insana sunduğu en tuhaf durumlardan birisi aslında budur. İnsana coşkuyu verirken imkanı vermeyen hayat, daha sonrasında imkanı verirken coşkuyu vermez. İkisinin bir arada olabilmesi için insanın gençlik yıllarında ailesinden gelen veya bizzat kendisinde bulunan çok büyük imkanlara sahip olması gerekir. Bu da neredeyse imkansızdır çünkü kimse çok genç bir insana ve tecrübesiz bir insana büyük imkanlar bırakmak istemez. Zaten genç bir insan da o büyük imkanları tecrübesizliği ve idealizm yüzünden çok yüksek ihtimalle çöp edecektir. Sonuç olarak imkanlar ve coşku genellikle hayatın içinde aynı bedende bir arada bulunamazlar.