Hepimiz yetişkinlik dönemlerimizde birbirimize baktığımızda birbirimizden ne kadar da farklı olduğumuzu görebiliriz. Bu aslında insanın büyüdükçe birbirine karşı olan farklılaşmasının bir sonucudur. Ancak dünyanın neresine giderseniz gidin, ne yaparsanız yapın, hangi topluluktan hangi çocukları alırsanız alın, aslında hepsinin birbiriyle neredeyse aynı davranış modelleri içinde olduğunu, hemen hemen aynı düşünceler içinde olduğunu, aynı istek ve arzular içinde olduğunu görebileceksinizdir. 

Bunun en büyük sebeplerinden birisi aslında insanın doğasında ve özünde aynı canlı olması ile ilgilidir. İnsan içinde bulunduğu toplumun kültürel, dinsel, etnik veya beşeri farklılıkları ile zamanla birbirinden ayrılan yapılara sürüklenebilir. Sosyoekonomik farklılıklar da bu tarz farklılaşmanın önemli sebeplerinden birisidir. Ama doğmuş ve belli bir yaşa kadar bu kavramlardan haberdar olmayan çocuk aslında çok farklı bir toplumda yaşayan diğer çocukla aynıdır.

Tabi bu aynılık tamamen bir aynılık değildir. Yani çocuklar fiziksel olarak görünüşleri itibariyle birbirlerinden farklı olabilirler. Ama düşünce olarak, fikir olarak, doğa olarak hepsi çocuktur. Siz hangi ülkeden sekiz, dokuz yaşındaki bir çocuğu alsanız, hepsi aslında oyun ve eğlence isteyecektir. Herhangi bir ülkeden iki çocuk alsanız ve sonra bambaşka bir ülkeden yine birkaç tane çocuk alsanız, o çocukların aslında bir süre sonra birbirleriyle iyi anlaşıp, aynı şeyleri yapmak için birbirleriyle olduklarını görebilirsiniz. İster çok zengin bir ailenin çocuğunu alın, ister çok yoksul bir ailenin çocuğunu alın, o iki çocuk da abur cubura hayır demeyecektir. Ya da en azından bilgisayar oyunlarına hayır demeyecektir. Çünkü çocuktur onlar. Çocuklar her yerde çocuktur. Ve aslında insanların da birbirlerine olan yakınlıklarının sembolüdür çocuklar.