Hayat insanı sıkıştırdığı anlar genellikle insanın çıkış yolu aramaya başladığı zamanları başlatır. Ama başka bir olumsuz gelişme ise hayat sadece bir insanı sıkıştırmaz. Her insanı sıkıştırmaya başlar. Hayatın zorlaşması aslında çıkış kapılarının da azalmasına sebep olur.

Bu korkunç bir kısır döngüdür. Zor zamanlarda insanların yardımlaşarak o zor zamanlardan çıkma ihtimali daha yüksektir ama zor zamanlar herkes için zor olmaya başladığı için kimse birbirine yardım edemeyecek hale gelir ve çıkış kapıları kapanmaya başlar.

Durum böyle olduğu zaman çıkış yolu kalmaz. Peki böyle bir kısır döngü varsa zor zamanlar nasıl aşılır? Ya insanlar kendi potansiyellerini zorlayıp bir yol bulacak ya da yapacaklar ya da zaman içinde geçecek. Bir yol bulmak ya da yapmak çok daha mantıklı gözüküyor.