Büyük hedefler, gerek insanları, gerekse de toplumları bir noktadan başka bir noktaya taşıyan kavramlardır. Hedefler ne kadar büyük olursa, gidilecek yol da o kadar uzun ve kazancı veya faydası da büyük olacaktır. Burada büyük hedeflere ulaşmanın uzun sürmesi aslında büyük hedeflerin en büyük handikapıdır. Büyük hedeflerin faydası büyük olsa da, tabi ulaşılabilirse eğer, o büyük hedef uğruna harcanan zaman, toplumlar için olmasa da bireyler için son derece zararlı ve yıkıcı olabilir. Buradan varacağımız sonuç aslında tam olarak şöyle bir şeydir. 

Eğer birisi herhangi bir hedef uğruna, varsayalım ki yıllarını harcamış olsun, on yılını bir hedef uğruna harcamış olsun, peki o on yıl içinde kaçırdığı diğer şeyler ne olacak? Belki hayatta geçirebileceği güzel zamanlar olacaktı. O güzel zamanları bir daha yaşayamayacak. Belki hedefine ulaşacak sonunda ama kaybettiği o güzel zamanlar, güzel anlar bir daha geri gelmeyecek. O zaman ne olacak? Aslında olacak olan şey, bir yerden kazanırken başka bir yerden kaybetmek olacak. Yani büyük hedeflerin olumsuz yanı, bir şeyleri size kaybettirebilme potansiyelinin yüksek olmasıdır.

Büyük hedeflere doğru giderken, insanın yapabileceği en iyi şey aslında hayatta yaşayabileceği başka güzellikleri de kaçırmamaya çalışmaktır. Tabii burada bireyin kuracağı denge önemlidir. Çünkü eğer güzellikleri veya yaşayacağı güzel zamanları kaçırmamaya harcarsa bu sefer hedefine ulaşamaz. Burada bir denge kurulması birey açısından son derece önemlidir. Birey dengeyi kurabilecek tek kişidir aslında. Böylece hem büyük hedefine ulaşabilir insan hem de içinde bulunduğu zamanı da kaçırmamış olur. Ama böyle bir şey tabii mümkün olabilirse yapar. Her hedef içinde bu mümkün değildir. Bazı hedeflere ulaşmak zorunlu fedakarlıklar gerektirebilir.