Hayatı tanımlamak için günümüzde çok değişik tanımlamalar kullanılır. Hayatın yaşanması gereken güzel bir yol olduğu söylenir. Hayatın huzur ve barış içinde geçirilmesi gerektiği söylenir. Hayat hakkında insanlar pek çok idealist yorum ve terim kullanırlar. Bunlarla birlikte aslında hayatın mutluluk gibi, sevgi gibi pek çok kavrama endeksli yaşanması gerektiği söylenir ve günümüzde toplumlarda insanların önemli bir kısmı bu tarz kavramlara göre aslında hayatlarını sürdürmeye çalışırlar. Peki hayat gerçekten de böyle bir şey midir? Yani hayat anların dolu dolu yaşanması gerektiği, mutluluğun ve huzurun bulunması gerektiği bir yolculuk mudur? Aslında hayat insan için pek de böyle bir şey değildir. Bu tarz idealist amaçlar veya kavramlar insanların çok küçük bir kısmı için gidilebilecek ya da yaşanabilecek bir yoldur. 

Oysa ki dönüp de realitelere baktığımız zaman, hayatın aslında bitmek tükenmek bilmeyen bir koşu olduğunu, bir rekabet olduğunu, bir mücadele olduğunu görebilirsiniz. İnsanlar ilk başta hayatta kalmak için mücadele ederler. Bu mücadeleden sonra ise daha iyisine ulaşmak için, yani o huzur ve mutluluk dediğimiz kavramlara ulaşmak için veya daha fazla güce ulaşmak için sürekli olarak birbirleriyle mücadele eder, birbirlerini geçmeye çalışırlar aslında. Yani huzur ve mutluluk dediğimiz şey, anın dolu dolu yaşanması dediğimiz şey aslında belli bir güce sahip olmakla mümkün olabilecek bir şeydir. Ve bu güce sahip olmak da yine diğer insanları geçmenizi gerektirir. Buradadan da anlıyoruz ki aslında hayat dediğimiz şey, her anlamıyla, her yönüyle bir koşudan, bir mücadeleden, bir yarıştan ibarettir.

Ve geldiğimiz son noktada aslında bütün o idealist amaçların temelinde öncelikle bu yarışı kazanılması gerektiğini görebiliyoruz. Yarışı kazananlar mutluluğun ve huzurun içerisinde olabilirler ancak. Yarışı kazananlar hayatı dolu dolu yaşayabilirler ancak. Geriye kalanlar ise bu bitmek tükenmek bilmeyen yarışı kazanmak için birbirleriyle yarışır dururlar. Aslında huzuru ve mutluluğu yaşamaya çalışan insanlar ise görünenin aksine sadece küçük bir an bunları yaşarlar. Geriye kalan zamanlarında bulundukları konumu korumak için yarışmak, çalışmak ve çabalamak zorundadırlar. İşte hayat tüm bu yönleriyle bitmek bilmeyen bir koşudan ibarettir. Koşmayı bırakır ve idealizme kapılırsanız sonunda birisi gelecek, sizi geçecek ve daha sonra bir başkası da sizi geçecektir. Sizi geçenlerin sayısı arttıkça da o idealizminize ulaşamaz hale geleceksinizdir. Sonra yeniden koşmak zorunda kalacaksınızdır.