Mücadele hayatta çok önemli bir şey olsa da, bazen bütün mücadelelerin bir amaca, bir vizyona, bir plana veya bir stratejiye bağlı olması veya olmaması hayati denebilecek bir öneme sahiptir. Çünkü böyle bir durumda şunu görüyoruz ki, eğer hayatımız içinde verdiğimiz tüm mücadeleler kendi içinde bir plana, programa veya stratejiye veya bir vizyona bağlı olmaksızın anlık olarak gelişip yapılıyorsa, günün sonunda bir bakarız ki aslında verdiğimiz tüm mücadeleler, gösterdiğimiz tüm çabalar, tüm emekler sadece o ana ve güne yönelik bir hareket dizisi olmuş olur. 

Başka da bir şey olmaz. Maalesef ki mücadeleyi bir sonuca götüren veya mücadelemizi, azmimizi bir başarıya taşıyan, ona bir anlam kazandıran şey mücadelenin nasıl bir vizyonla planlandığı ve yürütüldüğüdür. 

Ne yazık ki sonrasını düşünmeden veya planlamadan veya bir vizyona sahip olmadan anlık hislerle ve tepkilerle gösterilen reaksiyonlar günün sonunda bizi boşa çıkaracaktır. Böylece bir bakmışız ki aslında günün sonunda verdiğimiz mücadelelerin hiçbiri başarıya ulaşmamış ve boşa kürek çekmiş bir vaziyette zaman kaybetmiş.