Bir insan açısından başarılı olmak aslında bir zamanlama meselesidir. Özellikle doğru zamanda çalışmaya başlamak insanı başarıya götürecektir. Örneğin, bir insanın bir konuda başarılı olabilmesi veya ustalaşabilmesi için aslında çok genç yaşlarından itibaren, belki 15-16 yaşından itibaren herhangi bir konuda çalışmaya başlaması gerekir ve bu çalışmalarını yıllar boyunca devam ettirmesi gerekir ki sonunda bir ustalık, bir uzmanlık elde etsin. Ve birey 30'lu ya da 25'li yaşlarına geldiğinde ustalığını kullansın ve belki de bu ustalığı sayesinde ve yıllarca çalışması sayesinde elinde oluşturabildiği sermaye ile de bir iş kurup gençliğinin de verdiği enerjiyle o işi büyütebilsin. 

Dolayısıyla şunu görüyoruz ki hem bireyin enerjik olduğu yıllar hesaba katıldığında hem de bir bireyin uzmanlaşabileceği zamanlar hesaba katıldığında gençlik denilen şeyin hangi yönde kullanıldığı aslında gelecekteki başarıyı belirleyecektir. Bu yüzden belli bir yaştan sonra bir insanın gerçek anlamda başarılı olabilmesi çok da mümkün değildir. Belli bir yaştan sonra insan sadece kendisini idame ettirecek kadar, kendisini hayatta kurtarabilecek kadar bir başarı elde edebilir. Ama bunun haricinde bir başarı elde edemeyebilir. Büyük başarılar genç yaştan itibaren çalışmayla ve çabayla gelir. 25-30 yaşından sonra iyi bir eğitim ya da iş hayatına girmiş, çalışmaya başlamış bir insanın çok başarılı olabilmesi oldukça zordur. 

Hele ki 30 yaşından sonra bir insanın hayatta başarılı olabilmesi, bir yerlere gelebilmesi çok çok zor olacaktır. Gerçekten de bu acı bir gerçek olsa da durum böyledir. Günün sonuna geldiğimizde ortaya çıkan tabloda karşılaştığımız yegane şey aslında bir bireyin düştüğü talihsiz durumla ilgilidir. Çünkü bir insan gençliğinde başarı veya başarısızlığın ne olduğunu veya neye göre gelebileceğini tam olarak algılayamaz. Belli bir yaştan sonra bunu algılamaya başlar ama eğer başarılı olabileceği zamanlar geçtiyse o zaman bunu algılamanın bir anlamı da kalmaz. Belli bir bazı şeyler için çok geç olabilir.