İnsanlık tarihi boyunca gerek bireysel anlamda, gerekse toplumsal anlamda savaşların ve çatışmaların çıkmasına sebep olan en önemli sebeplerden birisi acaba ne olabilir? Maddi kaynaklara ulaşabilmek mi, ya da onları kontrol edebilmek mi, daha çok zenginliğe sahip olabilmek mi? Ya da kültürel farklılıklar mı, ne olabilir? Aslında buradaki sebep bunlardan hiçbiri değildir. Aslında en önemli ve en temel sebeplerden birisi, hem hayvanlar aleminde de görebileceğimiz, hem de insanların da kendi aralarında kurdukları iletişimde görebileceğimiz çok basit bir davranıştır. O da insanın veya bir topluluğun kendi gücünü ve üstünlüğünü diğer bir topluluğa veya bireye kabul ettirme çabasıdır. 

Kabaca, en büyük benim diyebilme yarışıdır aslında, üstünlüğü kabul ettirme çabası. Bir aslan sürüsünü düşünün. Bu aslan sürüsü içinde lider olan aslan kendi üstünlüğünü ve otoritesini kabul ettirmek için başka aslanlarla kavgaya girişebilir. Burada söz konusu olan şey bir otorite, bir liderlik mücadelesidir. İşte insanların da tarih boyunca savaşlara girmesinin, kavgalar etmesinin en büyük motivasyonlarından birisi de bu olmuştur. Tek motivasyon bu değildir tabi. Ama en temel motivasyonlardan birisi budur. Üstünlüğü kabul ettirmek, ben buradayım ve benim dediğim olacak, en büyük benim diyebilmektir aslında üstünlüğü kabul ettirme çabasıdır.

Tıpkı hayvanlar aleminde sürülerin içinde veya sürüler arasında yaşanan kavga ve üstünlük yarışları olduğu gibi bu durum aynı şekilde insan doğasına da geçmiştir. İnsan da aslında yırtıcı bir hayvan gibidir ve her yırtıcı hayvanın yaptığı gibi kendi türüyle de kavga içinde olabilir. Tabi insanların kendi türüyle yaptığı kavgalar hayvanlarınkine kıyasla çok daha şiddetli, çok daha kitlesel ve çok daha yıkıcı olabilmektedir. Ama özündeki motivasyon aslında bir hayvanınkiyle aynı olabilmektedir. Üstünlüğü kabul ettirme çabası. Günümüz dünyasında toplumlar, insanlar daha modern olabilmek adına, daha çağdaş ve medeni olabilmek adına savaşlardan uzaklaşmaya ve konuşarak anlaşma yoluna gitmeye çabalıyorlar. Her tarafın kazanabileceği bir düzen kurmaya çalışıyorlar ama ne yazık ki insan kendi doğasını bir yere kadar yok sayabilir. Bir noktadan sonra insanın kendi doğası ona baskın gelecektir ve yapması gereken şeyi yapacaktır. Savaşacaktır. İnsan belki üstünlük kurmak için savaşır, belki kendisini hayatta tutacak kaynaklara erişmek için savaşır, belki daha çok güç kazanmak için savaşır ama insan bir şekilde savaşır. Çünkü insan özünde yırtıcı bir canlıdır.