Her insan bir şekilde içinde belli başlı konulara karşı bir potansiyel taşır. Bu potansiyelin ne kadar iyi olacağını hiçbirimiz bilemeyiz ama iyi veya kötü bir potansiyel taşır. Belki çok çok iyi bir doktor olabilecek potansiyele sahiptir. Belki çok çok iyi olabilecek bir inşaat ustası olabilir. Belki iyi bir muhasebeci olur. Belki de bambaşka birisi olur. Ama bunların hepsi bir potansiyeldir ve ortaya çıkmadan bilinemez. İnsanın belli bir yaşa geldiğinde ise başına gelebilecek en kötü şey aslında olabileceği kişiyi olamadığını fark etmektir. 

Daha doğrusu olmak isteyip de olabileceği kişiyi olamadığını fark etmektir. Örneğin zorluklar içinde yaşayan birisini düşünün. 40 yaşına gelmiş olsun. Eğer bu insan 20'li yaşlarında bambaşka bir hayat yaşayabilecek imkanlara sahip olduğunu, potansiyale sahip olduğunu fark edip de bunu yapamadığıyla yüzleşirse bu o kişinin en büyük trajedilerinden birisine dönüşmeye başlar. 

Veya müzisyen olmak isteyen birisi ve bunu da yapabilecek potansiyeli olan birisi yıllar geçtiğinde bunu yapamadığında kendi içinde büyük bir trajedi yaşayabilir. Ama potansiyelin en kötü yanı da potansiyel açığa çıkmadığı sürece ne kadar boyutta etkili olacağı veya yapılıp yapılamayacağının bilinmemesidir. İşte burada görüyoruz ki potansiyel dediğimiz şey aslında bir bilinmezlik.