Hayatın bizlere çıkardığı zorluklara ve olumsuz koşullara bir göz attığımız zaman aslında tüm bunların bizim hayattaki yürüyüşümüzü veya mücadelemizi saptırdığını görebiliriz. Bazı insanlar için hayatta mücadele edecek bir şey yoktur. Onlar sadece rüzgar ne yöne eserse oraya savrulurlar. Depresyonlarının ya da hallarının peşinde koşarlar. Herhangi bir yaşama amaçları yoktur. Bazı insanlar ise böyle değildir. Bir yaşama amaçları vardır. En azından kendilerine bir yaşama amacı edinebilirler. 

Bu çok basit bir şey de olabilir. Örneğin kilo vermek veya bir yerden bir yere gitmek de olabilir. Çok zorlu ve büyük amaçlar da olabilir. Ama sonuç olarak amaç amaçtır, hedef de hedeftir. Ve söz konusu olan şey amaçlar ve hedefler olunca, insanın kendisine koyduğu görevler olunca, o zaman karşımıza çıkan tabloda da bu amaçlara ve hedeflere her ne koşul altında kalırsak kalalım yürümemiz gerektiği gerçeğini görüyoruz. Çünkü bizim hayatta yaptığımız planlar ve yürümeyi amaçladığımız yollar aslında hayatın kendi akışına pek de uygun olmayabilir. 

Hayat kaotiktir ve karşımıza ızdırap dolu, acı dolu olaylar çıkarabilir. İşte bu sebepten dolayı hayata karşı tüm acılara rağmen her ne pahasına olursa olsun aklımızdaki yolu yürümek mecburiyetinde kalabiliriz. Aslında bir amaca veya bir hedefe ulaşmak, çok üstün bir zekadan ya da çok büyük bir zenginliğe sahip olmaktan ziyade tüm acılara rağmen o yolu gidebilecek iradeye sahip olabilmekle ilgilidir. Aksi takdirde çok zengin olsanız da, çok zeki olsanız da acılara veya zorluklara dayanamayıp düşebilirsiniz veya yolunuzu kaybedebilirsiniz.