Toplum içerisinde hepimiz farklı statülere sahibiz ve statülerimizi belirleyen şeyler genel olarak baktığımızda yaptığımız iş, sahip olduğumuz maddi gelir, sahip olduğumuz servet ve sahip olduğumuz yetenekler oluyor. Bu yeteneklerden ise statüyü en çok etki eden aslında görsel yetenekler ve iletişim yetenekleri olabiliyor. Yaptığımız işe etki eden ve işimizi yapmamızı sağlayan yetenekleri saymazsak görüntü de özellikle güzel bir görüntü statüyü en çok etki eden şeylerden birisi oluyor. Ve statü dediğimiz şey sahip olunca aslında buna sahip olmayanlara kıyasla bizi hayatta kurduğumuz iletişimlerde ve ilişkilerde birkaç adım öne atan bir olay yaşanıyor. 

Bu olay ise pek çok hatamızın, kusurumuzun statü sahibi olmamız sayesinde görmezden gelinmesi oluyor. Yani statü sahibi olmayan birisinin yaptığı bir hatayı, statü sahibi olan birisi yaptığında o hata görmezden gelinebilirken aynı hatayı statü sahibi olmayan birisi yaptığında o hatayı görmezden gelinmez ve kesinlikle son derece ağır tepkilere maruz kalabilir. İşte hayatın en rahatsız edici yönlerinden birisi de aslında budur. Statü, toplumun çifte standartının dışa vurulmuş halidir. Statü aslında hemen hemen her insanın içten içe saygı duyduğu veya duymasa bile davranışlarını değiştiren bir kavramdır. 

İnsanın ikiyüzlülüğünün sebebidir statü. Çifte standartın sebebidir. Statü sayesinde insanlar bazı şeyleri görmezden gelebilirler, bazı şeyleri yok sayabilirler. Çünkü burada menfaatleri devreye girer. Statü sayesinde menfaatlerinin peşinde koşan birey aslında burada statü sahibi insanı ayrıcalıklı kılmış olur. Oysaki sahip olduğumuz şey nedir ki? Belki bir yetenek, belki bir maddi birikim; belki yaptığınız bir iş. Ama insanlar toplum bunu sizin kusurlarınızı görmeyerek ödüllendirir.