Bazı insanları gayet sakin ve durgun bir şekilde konuşurken, bazı insanları ise gayet sert, öfkeli, yıkıcı konuşurken görebiliriz. Bunu en iyi fark edebileceğimiz yerler, siyasi liderlerin veya ülke başkanlarının yaptığı konuşmalardır. Tarih boyunca ülke liderlerinin yaptığı konuşmalara baktığımız zaman bazı liderlerin sürekli bağırıp çağırdığını, akaretler ettiğini ve sert bir beden dili kullandığını bile görebilirken, bazı liderleri ise oldukça sakin ve dingin görebiliriz.

Peki, sert konuşmalar veyahut da dingin konuşmalar arasında nasıl bir fark olabilir? Sert konuşan, sert davranan birisi ne amaçlı olabilir? Sert konuşmaların arkasındaki gerçek ise, şunu söyleyebilirim ki, bir zafiyettir. Çünkü bir tavus kuşu misali, sert konuşan kişi, zafiyetini konuşmasıyla gizler ve karşı taraftaki her kimse veya her neyse onu korkutmaya çalışır. Korkutmaya çalışır çünkü onun da elinde aslında pek fazla bir güç yoktur. Gücünün olmadığını sert konuşan kişi biliyordur ama karşı tarafın bunu anlamasını istemiyordur.

İlk bakışta sert konuşan birisinin elinde bir güç olduğu için, bir yerlerden cesaret alabildiği için böyle konuştuğunu veya böyle davrandığını zannedebiliriz. Ama işin özü, sert konuşmaların ardındaki en büyük gerçek, büyük bir zafiyetin göstergesidir. Tabii bu durumdan duruma göre değişebilir ama sert konuşmalar genele bakıldığı zaman bir zafiyet göstergesi olabilir.