O İlk Anları Aramak

İlk okula başladığınız anı bir düşünün, ya da ilk kez arkadaşlarınızla dışarı çıktığınızı, ilk kez sevdiğiniz birisiyle birlikte olduğunuzu, yani hayatınızda yaşadığınız ilkleri bir hayal edin. O ilk anlarda yaşadığınız sevinç, neşe, heyecan, ya da üzüntü ne derseniz deyin. İkinci ya da üçüncü bir seferde aynı şeyleri aynı zirvede yaşamanız mümkün değildir. İşte bazı insanlar bunu kabullenebilirken, bazıları ise o ilk anların peşinde koşmak ister.

O ilk anları yaşayamasa bile en azından ona benzer bir duygu durumu yaşayabilmek için koşturmaya devam eder. İşin daha da kötü yanı ise duyguların ya da o coşkunun, heyecanın bir tanımı yoktur. Bu yüzden de araması ve bulması son derece zordur. Ne ölçebilirsiniz ne tanımlayabilirsiniz. İkisi de olmadığı için peşinde koşmaktan neredeyse imkansızdır.

Zamanla zaten ilk anlara ulaşmanız iyice imkansız hale gelecektir. Çünkü her yaşadığınız heyecan aslında bir öncekinden daha az olacaktır. Yani her yaşadığınız mutluluk bir öncekinden daha az olacaktır. Sonunda insan peşinde koştuğu şeyi bulamadıkça elinde her kırıklık kalacaktır. O ilk anlarda yaşadığını bulamadıkça. Bu sebepten dolayı aslında hayatta bunun da peşinde koşulmamaktır.