İnsanı hayata bağlayan yegâne şeylerden birisi nedir diye baktığımız zaman ilginç bir şekilde uğruna mücadele ettiği şeyler olduğunu görebiliriz. İnsan uğruna mücadele ettiği şeyler olduğunda yaşama enerjisi bulur. Bu bir dert, bir sıkıntı da olabilir. İdealist bir durum veya duygu da olabilir. Bir çabası, bir uğraşı, bir sanat ya da bir mesleği de olabilir. Ama sonuçta ortada bir mücadele vardır ve insan aslında bu mücadelesiyle hayatına bir anlam katma eğiliminde olabilir. 

İşte insanın hem bu mücadeleden, bu rahatsızlıktan kurtulmak istemesi hem de bu rahatsızlık, bu mücadele olmadan da yaşama enerjisini kaybetmesi büyük bir çelişki yaratmaktadır. Çünkü insan mücadelesini, yaşama dair duruşunu kaybettikçe yaşamaya dair olan isteğini de kaybetmeye başlayabilir. Bunu kaybetmeye başlayan bir birey ise sonunda intihara kadar sürüklenebilir. İnsan gerçekten de enteresan bir canlı olabiliyor. 

Hem konfor alanını arttırmak isteyen, hem de kendisini rahatsız eden veya mücadele edecek bir şey olmadan da yaşamakta zorlanabilen bir canlı olabiliyor. Veya hayata anlam vermekte zorlandığı an, hayatı anlamsızlaştığı an sonuç intihara kadar gidebiliyor veya gidemiyor. Ancak insanın yaşamını sürdürmesi için ortaya bir mücadele koyması gerekebiliyor. Mücadele bittiği zaman yaşam da bitmeye başlıyor.