İnsanların hayatında belli başlı insan figürleri aslında kodlanmış bir şekilde durur. Bu insan benim dostum, bu insan benim annem, bu insan benim babam, bu insan benim sevdiğim, bu insan benim düşmanım gibi bir sürü kavram insanın kafasında aslında kodlanmış halde başka insanlara yapıştırılır. Bu ise benim açımdan son derece saçma ve tehlikeli olabilir. Neden saçmadır? Çünkü bir insanı, belli bir insan olduğuna dair, bir insanı bir kalıba şartlamak bir gün o insanın o kalıptan çıkmayacağı anlamına gelmez. Ve o insan o kalıptan çıktığı zaman sizi yaralayabilir.

Belki de dost zannettiğiniz insanlar sizin dostunuz değildir. Ya da iyi zannettiğiniz insanlar sizin zannettiğiniz gibi iyi de değildir. Ama siz kafaya kodladığınız an bu tarz yanılgıların da farkına varamazsınız. Yani kafaya kodlamak ve takmak bir şeyleri sizin yanılgılarınızı anlamanızı da engeller. Özellikle insanlar hakkındaki yanılgılarınızı anlamayı engeller. Ya da ne bileyim başka bir kodlama düşünün insanlarla ilgili.

Mesela iyi bir insan şu şu şu davranışları yapar diye kafaya kodladınız. Bittiniz artık o saatten sonra. O hareketleri yapan her insan sizin için iyidir. Ama o hareketleri yapması belki de iyi olduğu anlamına gelmez. Belki de siz iyi biliyorsunuz diye iyi de olmayabilir herhangi bir şeyi. O yüzden kafaya kodlamamak lazım hiçbir şey. Özellikle de insanları kafaya kodlamamak lazım. Çok yanıltıcı olabilir.