Bir insanı belki de delirtebilecek şeylerden birisi, kendisi ile ilgili konularda kusursuz bir olgunun peşinde koşmasıdır. Bu herhangi bir şekilde karşımıza çıkabilir. Kusursuz bir görüntü, kusursuz bir yaşayış şekli, kusursuz bir diksiyon, kusursuzluk. Her şekilde kusursuzluk insanlık için aslında bir noktadan sonra zararlı bir hale gelir. Çünkü insanlar yaralanışları gereği kusurludur zaten. Ve doğanın kendisinde olan bu kusurlar ve onlardan kurtulmak aslında imkansızdır.

Şöyle düşünün, eğer burnunuz gereğinden fazla büyükse, onu küçültemezsiniz. Ya da doğuştan bir kolunuz yoksa, onu yerine geri getiremezsiniz. Eğer göz renginiz kahverengiyse onu mavi yapamazsınız. Belki lens takabilirsiniz ya da başka şeyler yapabilirsiniz ama doğal olanıyla birebir tutmayacaktır. Sonuç olarak, kusursuzluk her şeyden önce çiftten kişiye göre değişebilen bir olgu olmakla birlikte aslında ulaşılması da imkansız bir olgudur.

Ve insanın hayatını tüketip onu yormaktan başka hiçbir işe yaramaz. Bu sebepten dolayı aslında insan elinde mevcut var olanla en iyisini yapmaya çalışarak hayatını geçirmelidir ki iyi bir sonuca varabilsin. Öteki türlü herhangi bir şekilde ne mutlu olabilecek ne de hayatını iyi bir yola sokabilecektir.