Doğada hiçbir maddenin yok edilemeyeceği, yok edilmiş bir şeyin de var edilemeyeceği söylenir. Yani olmayan bir şey insan eliyle var edilemez, var olan bir şey de insan eliyle yok edilemez. Aslında olaya bu açıdan baktığımız zaman, insanın içine attıklarının da buna benzediğini görebiliriz. Hiçbir anı iyi veya kötü olacak şekilde fark etmez, insan içine atsa da, dışarı yansıtsa da ortadan kaybolmaz. Sadece şekil değiştirir ve kime yansıyacağı farklılaşır. 

Bir örnek vermek gerekirse, ailesinden şiddet görmüş birisi bu şiddet gördüğü yılların etkisini uzun süre içinde taşırsa, bu o anıların yok olduğu anlamına gelmez. Sadece bireyin içinde bir yerlerde beklediğini ve belki de bir gün ortaya çıkabileceğini bizlere gösterir. Veya hiçbir zaman ortaya çıkmazsa, belki bireyin kendisine bile zarar vermeye başlayabilir. Ruhun içine attığı güzel olaylar da böyledir aslında. Güzel şeyler yaşamış bir insanın çevresine güzellikler saçmasını bekleyebiliriz. 

Tıpkı olumsuz olaylar yaşamış birisinin çevresine olumsuzluklar saçmasını bekleyebileceğimiz gibi. Gerçekten de insan içine attıkları ne yok edilebilir, ne de başkası tarafından var edilebilir. İnsanın kendisi bile kendi anılarını silemediği veya yok edemediği sürece kendisini yok edemez. Son derece enteresan bir gerçek olmakla birlikte, insanın yapısını şekillendiren en önemli şeylerden birisi de aslında içine attıklarıdır veya dışarı yansıttıklarıdır.