İnsanlar herhangi bir eylemde bulunurken ya da bir karar alırken bunu çok fazla düşünmezler aslında. Düşünmek zordur çünkü ya da düşündüğünü uygulamak zordur. Bu sebeple düşünmek yerine ani ve duygusal kararlar alıp bu kararlarının peşinden koşmayı tercih edebilirler. Erken yaşta evlenmek, sinirlendiğinde saldırıya geçmek ve bunun gibi pek çok hareket anlık duygusallığa örnektir.

Ancak insan duygusal kararını alıp uygulamaya koyduktan sonra o kararın geri dönüşünün iyi mi yoksa kötü mü olacağını derinlemesine hesaplayamaz ya da hesaplamakla uğraşmak istemez. Bu yüzeysel hesaplama ise aslında insanların aldıkları kararları anlık olarak duygusal kararlar olmaya doğru iter.

Duygusal olarak aldığımız kararlar ise genellikle toplumun bize yapmamızı söylediği ve bu şekilde mutlu olacağımıza inandırıldığımız kararlardır. Evliliğin mutluluk getirdiği, üniversite okumanın iyi iş imkanlarının yolunu açtığı ya da para kazanmanın çok önemli olduğu gibi toplumun bizlere söylediği bir sürü şey. Peki toplumun söylediklerinin sonrasını ya da neden böyle söylediklerini kaç kişi derinlemesine düşünüyordur? Pek çok insan toplumun söylediklerine inanıp ya da kendi içinden gelen duygulara inanıp anlık duygusal kararlarla hareket ederler.