İnsanların yaptığı hareketlere veya davranışlara baktığımız zaman, aldığı kararlara ya da başladığı icraatlara baktığımız zaman bunların pek çoğunun altında genellikle güvenlik sebebiyle yapıldığını görebiliriz. En rahat insan bile kendi güvenliği veya geleceği için muhakkak bir şey yapıyordur. Sadece çok çok rahat koşullardaki insanlar için veya her şeyi garantilenmiş insanlar için bunu söyleyemeyiz ama toplumun geneline baktığımız zaman güvenlik adına bir şeyler yapıldığı söylenebilir. Hatta devletler bile güvenliği en önemli meselelerinden biri haline getirirler. Özellikle de bugün çok daha önemli hale geldi. Peki, güvenlik konusunu bu kadar önemli yapan şey nedir? 

Tabii ki de hayatta kalmakla birebir bağlantılı olmasıdır. Ancak güvenlik de aslında insanın ürettiği bir kavramdır. Önemlidir, doğada olması gereken ve olan bir kavramdır ama kavram ve anlamlandırma okarak insan icadıdır. Bu yüzden güvenlik algısı da kişiden kişiye değişebilir. Aslında zaman içinde tecrübelerle şekillenen bu kavram bir şekilde çok daha farklı noktalara gidebilir. Bu noktalara baktığımız zaman ise bugünkü orduları, kolluk güçlerini görebiliyoruz. Ancak hiçbir şey bilmeyen bir insan için, hiçbir şekilde güvenlik algısı oluşturmamış, çok fazla bir tecrübesi olmayan, hatta hiç tecrübesi olmayan bir insan açısından güvenlik dediğimiz şey nasıl algılanabilirdi? Yani bir insanın ortada hiçbir şey yokken, üzerine bir düşünülmüşlük yokken, akıl yürütülmemişken ilk güvenlik algısı neye göre olurdu?

İşte burada güvenlik dediğimiz kavramın ilk başlangıcı aslında hislerle yapılırdı. İnsan hissettiklerine göre bir güvenlik algısı oluştururdu. Buradaki ilk güvenlik baskın hissimiz tabii ki de acı ve acıdan kaçma durumu olurdu. Sizin canınızı yakan herhangi bir şeyden kaçma eğiliminde olurdunuz. İkinci ve daha enteresan bir güvenlik algısı ise psikolojik olarak inşa edilen veya psikolojik olarak kaçılan veya çekilen bir güvenlik algısı olurdu. Sosyal ilişkiler burada güvenlik algısının temelini oluşturur. Sevilmek, sevildiğiniz yerde durmak, beğenilmek, benlik algınızın parçalanması veya parçalanmaması, kendinizi ne kadar iyi hissettiğiniz bir yerde veya ne kadar kötü hissettiğiniz, bu tarz basit duygusal ihtiyaçlar aslında güvenlik kavramının psikolojik yönünü oluşturuyor. Ve insan hayatla ilgili hiçbir şey bilmezken aslında baktığı yer, kaldığı yer tam da burası oluyor. Gerçekten de ilk güvenlik algısı dediğimiz şey aslında bir insan için basit hissiyatlardan ibaret sadece.