İnsanların toplu halde yaşadıklarında gösterdikleri en ilginç özelliklerden birisi ortak yaşanan özellikle grup halinde yaşanan sevinçlerin, acıların, üzüntülerin, mutlulukların insanları birbirine bağlayan bir ortam oluşturmasıdır. Bu durum ilk başta bakıldığında gerçekten de oldukça ilginç görünebilmektedir ama aslında bu durum onbinlerce yıllık bir evrimin sonucu ortaya çıkmış olabilir. İnsanlar yüzlerce, binlerce yıl boyunca toplu halde yaşadılar ve bugün de toplu halde yaşıyorlar. İnsanları bu kadar kalabalık olmalarına rağmen toplu halde düzende tutabilen yegâne şeylerden birisi aslında birbirleriyle kurdukları bağ ile ilgilidir.

Özellikle olay takım çalışmasına geldiğinde evrimsel olarak insanların hayatta kalabilmek için takım çalışması yapmak zorunda kaldıklarını görebiliriz. Bir insan tek başına bir hayvanı avlamakta başarısız olabilir ama bunu bir takım halinde topluca çok daha başarılı bir şekilde yapabilir. Bir insanın büyük bir yapıyı inşa ederken tek başına bunu yapamayacağını söyleyebiliriz ama toplu halde çok daha iyisini başarabilir. Toplu halde yapılan işler söz konusu olduğunda insanlığın evrimsel olarak ilerleyişi genel olarak bağ kurma üzerine dayanmaya başlanmıştır. 

Takım çalışması sırasında yaşanan sevinçler, yaşanan acılar, yaşanan ne varsa hepsi bir ortak hafıza olarak aslında insanların, özellikle takım içerisinde bulunan insanların zamanla birbirine bağlanmasını sağlayabilir. Eğer bu bağ olmasaydı muhtemelen insanlar takım halinde bir arada olup uzun süreler boyunca çalışıp bir şeyler başaramazlardı. Bu özellik insanlığın aslında oldukça ilerlemesini sağlayan bir özellik olmuştur. Grup halinde yaşanan ne varsa bunun bu grupta olan herkes için bir bağlanma meselesi, bağlanma sebebi olduğunu söyleyebiliriz.