Bir insanın hatalarından, yanlışlarından veya herkes için kötü sonuçlanacak eylemlerinden geri dönememesinin en önemli sebeplerinden birisi, o yol uğruna oldukça fazla emek harcaması ve o yolda oldukça fazla ilerlemesidir aslında. Tabi bir insan yola çıktığı zaman ilk başta o yolun sonucunu bilemez. Ancak yanlış inanışları ve düşünceleri yol ilerledikçe etkisini gösterecektir. Tabi insan ilk başta bunu bilmez. O yola çıkar ve sonrasında yaşadığı olumsuz olayları da görmeye başlar ama geri dönemez. 

Geri dönemez çünkü çok yol gidilmiştir. Belki yıllarını vermiştir bir insan bunun için veya bir grup insan yıllarını harcamıştır. Ve geri dönmek için artık çok geçtir. Böyle bir insanın kendisine zarar veren vaziyetlerden kurtulamadığını görebiliyoruz. Harcanan emek ve çaba bizi yolumuzdan döndürmeyi engeller. Tabi bir süre sonra. Öyle hemen olmaz. Çok emek harcamak gerekebilir.

Peki şu soruyu sormak lazım. Yıllarca emek harcayıp sonunda olumsuzluğun farkına varıldığında, olayların kötü gideceğinin ve kötü sonuçlanacağının farkına varıldığında, oradan geri dönmek mi, yoksa sonuna kadar gitmek mi? Her iki halükarda da aslında insan yıllarını ve ömrünü kaybetmiş olacağı için belki de dönmek ve devam etmek arasında pek bir fark kalmayacaktır. Yani her şeyiniz buradayken, her şeyinizi veya çok fazlaca emeğinizi bir konuda yoğunlaştırmışken, sonunda oradan geri döndüğünüzde ne değişir ki sizin için? Dünya için çok şey değişir ama sizin için bir şey değişir mi? Belki de erdemli bir davranış yapmış olursunuz sadece. Başka bir şey yapmış olmazsınız. Eğer giderseniz de erdemden uzaklaşıp, insanlık için kötü bir sonuca yönelmiş olursunuz. Belki de erdemli bir insan olmak uğruna her şeye rağmen geriye dönmek çok daha iyi olacaktır. Ne kadar emek harcamış olursanız, yıllarınız her koşulda gitmiş olsa da sonu olumsuz veya kötü sonuçlanacaksa, geri dönmek daha iyi olabilir belki de.