Kendinizi stresli olduğunuz bir anda hayal edin veya aklınıza bu stresli olan anınızı getirmeye çalışın. Stres dolu anlarınızda içinizde belli başlı duygular yükselmeye başlar. Bu tarz duygular çok yoğun tehlike altında kaldığınızda veya kendinizi güvende hissetmediğiniz herhangi bir durumda da ortaya çıkacaktır. Bu yoğun tehlike duygusu insanları son derece kötü etkileyebilir. Ama burada önemli olan faktörlerden bir tanesi şu Siz yoğun tehlike altındayken çözüme mi odaklanıyorsunuz yoksa içinde bulunduğunuz durumun sizde yarattığı endişeye ve paniğe mi odaklanıyorsunuz? 

Yani kendinize hakim olup kendinizi bir anda sakinleştirebilip çözüme odaklanabilen bir yapınız mı var? Yoksa ana kapılıp gidiyor musunuz? İşte burada pek çok insan doğası gereği ana kapılır. Özellikle korku gibi gerçekçi bir duyguda korkunun bastırılması iyice zorlaşır. Ancak insan bir kere kendine hakim olup duygusal yoğunluğunu bastırıp veya azaltıp olaylara duygusal olmayan bir pencereden baktığı zaman ise çözüme odaklanma imkanı olur. Ve korktuğu şeyleri, endişe ettiği şeyleri belki de bir daha yaşanmamak üzere çözer.

Ancak bir insanın bunu yapabilecek konuma gelmesi için öncelikle baskı ve stres altında çok uzun bir süreler boyunca defalarca kalmış olması gerekir. Bu duyguyu uzun süre defalarca kez yaşayacak ki onu tanımlayabilme imkanı bulsun. Ve onu tanımladıktan sonra da baskı ve stres unsurlarını bastırıp ortadan kaldırabilecek çözümlere odaklanabilsin. Bu yüzden bir insanın kendisi için yapabileceği en iyi şeylerden birisi, eğer çok hayati, çok ciddi bir mesele değilse korktuğu şeylerin üzerine gitmek olacaktır. Korktuğu şeylerin üzerine gidip stresi bastırdığı zaman ve çözüme odaklanabildiği zaman ise hayatında pek çok basit ve anlamsız sorunu çözebilir hale gelecektir insan.