Bazen yaşadığımız olaylar, sahip olamadığımız şeyler bizi tüm dünyaya kızgın ya da öfkeli hâle getirebilir. Burada kendimizden ziyade dünyaya kızgın olmamızın sebebi aslında bu yaşananları bizim seçmediğimizdir. Dünyada rastgele gelişen olaylar sonucu bizim başımıza geldiğini düşünmemiz olabilir. Ancak tüm rastgeleliğin altında bile aslında bireyin kendi hataları ve kendi suçları yatar. Başımıza gelen bütün feci olaylar aslında öncelikle sizin hatanızdır. Siz zamanında güçsüz kaldığınız için bunlar başınıza gelmiştir. Sizin zafiyetleriniz hayattaki kötü olayların size zarar vermesini sağlamıştır aslında. 

Eğer daha güçlü bir birey olsaydınız o olumsuz olaylar size yine rast geldiğinde sizi bu kadar etkilemeyecekti. Ama böyle olmadı. Tam tersi bir şekilde sizi etkileyebildi. Çünkü güçsüz olmakla aslında siz hata yaptınız. Cahil kalmakla, bilmemekle aslında siz hata yaptınız. Zamanınız vardı ama bilmek ya da anlamak için uğraşmadınız. İşte bu realiteyi bilmeyen bireyler dünyaya karşı kızgın olma eğiliminde olurlar. Sanki dünyada acı çeken bir tek onlarmış gibi, düşmüş bir tek onlarmış gibi veyahut da bu acının sorumlusu sanki dünyanın geri kalanıymış gibi davranırlar.

Ama aslında bireyin başına gelen her şeyin sorumlusu öncelikle yine kendisidir. Öngörülemez kazalar veya elimizde olmayan kayıplar gibi olayları saymıyorum tabii ki. Ancak bu tarz durumlar dışındaki hemen hemen her şey bireyin kendi hatasıdır. Dünyaya kızgın olmak aslında bir şeylerle yüzleşememiş bireylerin geçirdiği bir süreçtir ve yüzleşene kadar da dünyaya kızgın olmaya devam edeceklerdir.