Dış görünüşe odaklanmak, insanın ister istemez hayatında yaptığı bir şeydir. Çünkü insanın kullandığı duyu organları arasında en fazla kullandığı duyu organı aslında gözleridir. Dünyayı ve çevresini insanlar en çok görerek algılarlar. Gördükten sonra dinleme, koklama, işitme, tatma duyu organları daha sık kullanılır. Ama en çok kullandığımız duyu organımız gözlerimizdir aslında. Bu yüzden de herhangi bir şeyi algılarken, herhangi bir şeyin bizim için olumlu ya da olumsuz, iyi veya kötü olduğuna karar verirken ister istemez içgüdülerimizin de vasıtasıyla dış görünüşe odaklanırız. 

Bir şeyin dış görünüşü iyiyse onun iyi olduğunu düşünürüz. Böyle algılarız. Bir şeyin dış görünüşü olumsuzsa kötüyse onu kötü olarak algılayabiliriz. Ancak durum her zaman böyle değildir tabii ki. Dış görünüşü iyi olup da içeriği kötü olan pek çok şeyle karşılaşabiliriz. Aslında özellikle reklamcılar, pazarlamacılar, tasarımcılar insan doğasının bu gerçeğini, yani görsele kanma ve dış görünüşe odaklandığı gerçeğini kullanarak pek çok işe yaramayan, saçma olan ürünü sizlere pazarlayabilirler, size satabilirler. Veyahut da yakışıklı biri, erkek veya güzel bir kadın dış görünüşleri iyi olsa bile karakterleri veya kaliteleri açısından son derece düşük ve kötü durumda olabilirler. Yani bir şeyin dış görünüşü ona her zaman iyi yapmaz, güzel yapmaz. Dış görünüş aslında sadece dış görünüşten ibarettir. 

Doğada bunun örneğini pek görmesek de insanda bunun örneğini görebiliyoruz. Doğada bir şeyin dış görünüşü kötüyse genellikle içi de kötü oluyordur. Yani bir şeyin dışı çürümüşse içi de çürümüştür. Bir şeyin simetrisi bozulmuşsa, deforme olmuşsa genellikle onun zarar gördüğünü anlarız. Çünkü yaşadığımız doğada pek çok şey simetriktir aslında. Ama insan icadı olan kavramlarda veya insan doğasının içinde bu böyle işlemeyebilir. Dolayısıyla içinde yaşadığımız toplumda kendi doğamıza karşı gelmek pahasına dış görünüşe çok da aldanmamalıyız aslında. Dış görünüş, insanın insana kurduğu en büyük tuzaklardan birisine dönüşebilir.