İnsanların seçtiği seçimlere, yaptığı eylemlere dikkatlice baktığımız zaman genellikle altında birden fazla sebep, birden fazla motivasyon kaynağı görebiliriz. İnsanları harekete geçiren yegane şey hayatta kalma güdüsü olsa da, hayatta kalma güdüsünden sonra yaşanan süreçlerde insanı harekete geçiren genellikle bir değil, birden fazla motivasyon kaynağı olur. Buradaki en önemli ayrım aslında budur. Günümüzde hayatta kalabilen insanlar herhangi bir şeye kalkışmak için daha çok motivasyon kaynağına ihtiyaç duyarlar. Ama aradıkları motivasyonu da genellikle nereden bulacaklarını bilemezler. 

Hayatın kendisi yavaş yavaş insanlara bir motivasyon havuzu hazırlır. Hayatın gidişatı sürekli değişken olduğu için bu değişim aslında insanların hayatına da dayatılır ve insanlar bir şekilde harekete geçer. Ama bu harekete geçme bir değil, birden fazla motivasyon kaynağıyla olduğu için insanlar açısından daha zor ve daha yavaş bir şekilde gerçekleşir. Ve insanların bu şekilde motivasyon kaynaklarının çoklu olduğunu görebiliriz. Örneğin, bir taşınma kararı alırken bile bunun tek bir sebebi olmayabilir. Çünkü taşınmak aslında zor bir iştir, insanı konfor alanından ayıran bir iştir. Bu yüzden taşınma eylemini gerçekleştirirken birden fazla sebep, birden fazla motivasyon olması gerekir.

İnsanları anlamanın zor olmasının en önemli sebeplerinden birisi de aslında bir davranışın birden fazla sebebinin olabiliyor olmasıdır. İşte burada insan olmamakta zorlanır. Ne zaman karşındakinin harekete geçeceğini bilemezsin. Ne uzununda harekete geçeceğini bilemezsin. Sadece tahmin edebilirsin. Ama tahminler her zaman tutmayabilir. Bir insan aynı anda hem harekete geçmek isteyip hem korku hissedebilir. Hem sevip hem nefret edebilir. Dolayısıyla hangisinin baskın geleceğini bilemeyiz. Bu zıtlıklarla birlikte bir yandan da kaç tane motivasyonun insanı değiştireceğini veya insanı harekete geçireceğini bilemeyiz. Dolayısıyla insan bu haliyle öngörülmesi zor oluyor.